"στο ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ"

2017-2018

Από το Μάιο 2017 το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση εγκαινιάζει μια νέα συνεργασία με την ActionAid Hellas στην Αθήνα. Πρόκειται για ​ το ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, ​έναν πολυχώρο δράσης και αλλαγής που παρέχει δωρεάν υπηρεσίες σε ενήλικες και καινοτόμα προγράμματα σε παιδιά και εφήβους, με στόχο την επίλυση των προβλημάτων που η πολυετής οικονομική κρίση έχει επιφέρει στη ζωή τους.
Βρίσκεται στον Κολωνό, στην οδό Πέτρας 93, και στη δημιουργία του συνεργάστηκαν ​πολλοί και διαφορετικοί φορείς.

Το ​ Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση παρέχει στο ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ 5​ προγράμματα για παιδιά, εφήβους και ενήλικες γυναίκες που καλύπτουν όλο το χρόνο:

Πρόγραμμα Α:  “Θεατροπαιχνίδια!” για παιδιά 6-9χρονών
Αριθμός συμμετεχόντων ανά τμήμα: 20 παιδιά
Διάρκεια Εργαστηρίου: 2 ώρες/ 1 φορά την εβδομάδα για 3 μήνες
Το πρόγραμμα επαναλαμβάνεται με διαφορετική θεματική & ύλη 4 φορές το χρόνο.
Στόχος: η αισθητηριακή ανάπτυξη των συμμετεχόντων, η ελεύθερη έκφραση μέσα από θεατρικά / θεατροπαιδαγωγικά παιχνίδια, η κατανόηση του εαυτού μέσα σε μια ομάδα, η συνεργασία, η δημιουργικότητα, η πολλαπλή ανάγνωση κάθε ερεθίσματος.
Λίγα λόγια για τον τρόπο: Στο εργαστήρι αυτό τα παιδιά γεύονται την απολαυστική θεατρική διαδικασία, μακριά από το άγχος ανεβάσματος ενός δοσμένου θεατρικού έργου. Το εργαστήρι ενδέχεται να οδηγήσει σε κάτι πιο δομημένο, που θα παρουσιαστεί σε κοινό (γονείς των παιδιών), εάν αυτό δεν μπλοκάρει τη δημιουργικότητα της εκάστοτε ομάδας παιδιών.
Συνολικά: 80 παιδιά το χρόνο.

Πρόγραμμα Β: "Με τα φτερά του Θεάτρου" για παιδιά 10-12 ετών
Αριθμός συμμετεχόντων ανά τμήμα: 20 παιδιά
Διάρκεια Εργαστηρίου: 2 ώρες/ 1 φορά την εβδομάδα για 3 μήνες
Το εργαστήρι επαναλαμβάνεται με διαφορετική θεματική & ύλη 4 φορές το χρόνο
Στόχος: η αισθητηριακή ανάπτυξη των συμμετεχόντων, η ελεύθερη έκφραση μέσα από θεατρικά/θεατροπαιδαγωγικά παιχνίδια, η κατανόηση του εαυτού μέσα σε μια ομάδα, η συνεργασία, η δημιουργικότητα, η πολλαπλή ανάγνωση κάθε ερεθίσματος.
Λίγα λόγια για τον τρόπο: Στο εργαστήρι αυτό τα παιδιά διερευνούν διάφορα κοινωνικά ζητήματα, όπως τη διαφορετικότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την προσφυγιά, τις δια-φυλικές σχέσεις, κ.α. Όλα αυτά μέσα από ασκήσεις θεατροπαιδαγωγικής, όπως ο αυτοσχεδιασμός, η παγωμένη εικόνα και άλλα παιχνίδια βιωματικού χαρακτήρα. Το εργαστήρι ενδέχεται να οδηγήσει σε κάτι πιο δομημένο, που θα παρουσιαστεί σε κοινό (γονείς των παιδιών) εφόσον αυτό δεν μπλοκάρει τη δημιουργικότητα της εκάστοτε ομάδας παιδιών.
Συνολικά: 80 παιδιά το χρόνο

 Πρόγραμμα Γ: "Εσύ όπως και Εγώ!" για έφηβους 13-18 ετών
Αριθμός συμμετεχόντων ανά τμήμα: 20 παιδιά
Διάρκεια Εργαστηρίου: 2 ώρες/ 1 φορά την εβδομάδα για 5 μήνες
Το εργαστήρι επαναλαμβάνεται με διαφορετική θεματική & ύλη 2 φορές το χρόνο
Στόχος: Να αντιμετωπίσουμε την ιδιαίτερα σημαντική και πολύπλευρη θεματική της διαφορετικότητας, την οποία βιώνουν οι νέοι κάθε ηλικίας σε διάφορες εκφάνσεις της. Θεματικός άξονας του προγράμματος είναι το τρίπτυχο «ταυτότητα, ετερότητα, διαφορετικότητα».
Λίγα λόγια για τον τρόπο: Στο εργαστήρι αυτό οι έφηβοι επεξεργάζονται σε ένα συναισθηματικά ασφαλές περιβάλλον την αποξένωση, την μοναξιά και την απογοήτευση, μέσα από βιωματικές ασκήσεις, όπως το θεατρικό παιχνίδι και άλλες μορφές τέχνης (εικαστικά, κόμιξ, φωτογραφία). Ως αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ενδυναμώνονται, αναπτύσσονται συναισθηματικά και καλλιεργούν την ενσυναίσθηση. Το τελευταίο εργαστήρι είναι ανοικτό στο κοινό.

Πρόγραμμα Δ: "Ας μιλήσουμε για εμάς" για ενήλικες - γυναίκες
Αριθμός συμμετεχόντων ανά τμήμα: 25 γυναίκες
Διάρκεια Εργαστηρίου: 2 ώρες/ 1 φορά την εβδομάδα για 5 μήνες
Το εργαστήρι επαναλαμβάνεται με διαφορετική θεματική & ύλη 2 φορές το χρόνο
Στόχος: ενδυνάμωση, διερεύνηση της σύνθετης κοινωνικής ταυτότητας, τόνωση αυτοπεποίθησης, χώρος για έκφραση συναισθημάτων, προβληματισμών, ιδεών, καλλιέργεια δημιουργικής σκέψης και δημιουργικότητας μέσα από βιωματικές θεατρικές ασκήσεις και την μέθοδο του ψυχοδράματος.
Λίγα λόγια για τον τρόπο: Στο εργαστήρι αυτό οι γυναίκες εξοικειώνονται με τεχνικές επικοινωνίας (λεκτικής και μη λεκτικής), διαπραγμάτευσης και συνεργασίας μέσα από βιωματικές θεατρικές ασκήσεις.

Πρόγραμμα Ε: "Παραστάσεις Θεάτρου Φόρουμ"

για εφήβους 13-18 ετών


Αριθμός συμμετεχόντων ανά παράσταση: περίπου 40 έφηβοι


Διάρκεια Εργαστηρίου: 3 ώρες/ 10 παραστάσεις το χρόνο


Στόχος: εισαγωγή στο πρόγραμμα και στις τεχνικές, προσέλκυση νέων μαθητών.


Λίγα λόγια για τον τρόπο: Είναι αλληλεπιδραστικά εργαστήρια, τα οποία ξεκινούν από παιχνίδια προετοιμασία του κοινού/ συμμετεχόντων. Ακολουθεί σύντομη παράσταση (από μέλη του φορέα), με κάποιο κοινωνικό θέμα, όπως η αποδοχή της διαφορετικότητας, οι εξαρτήσεις, ο ρατσισμός, κ.α. Στη συνέχεια οι θεατές/ συμμετέχοντες καλούνται να πάρουν θέση είτε βιωματικά, συμμετέχοντας στην παράσταση, είτε θεωρητικά εκφράζοντας τις σκέψεις τους. 



Συντονίστρια 

των προγραμμάτων στο "Επίκεντρο" του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση​: Γιώλικα Πουλοπούλου 


​Εργαστήρια παιδιών-εφήβων: 

​ Νικολέττα Δημοπούλου, Ιωάννα Κυρίτση, Μαριλία Μερσινιάδη, Δέσποινα Μιτσιάλη


Εργαστήριο γυναικών:

Βέρα Λάρδη


Συμβουλευτική ομάδα: 

Νάσια Χολέβα, Σόνια Μολογούση, Ηρώ Ποταμούση, Νίκος Γκόβας, Χριστίνα Ζώνιου Δείτε περισσότερα εδώ:http://epikentro.actionaid.gr/ & https://www.youtube.com/watch?v=HOmB4Y6Wge4 _________________________________________________________________________________ 



ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 



2017 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ- 2018 ΜΑΡΤΙΟΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: «Εσύ όπως και εγώ» και «ας μιλήσουμε για εμάς!»
Νικολέττα Δημοπούλου:

«Η Α. στο παγοδρόμιο μαζί με μια δασκάλα πατινάζ μαθαίνει να προχωρά στον πάγο. Ένας μεταφυσικός άγγελος προσπαθεί να την εμψυχώσει να προχωρήσει, να τα καταφέρει, να μην το βάλει κάτω, όταν κατά λάθος πέφτει˙ ο πάγος σπάει, και η Α. βυθίζεται στον πάγο αλλά ταυτοχρόνως περνάει σε ένα σύμπαν όπου πλέον μαθαίνει να πετάει με τον άγγελο στον πλάι της, να την εμψυχώνει και πάλι...». (Καθ’ όλη τη διάρκεια της σκηνής επικρατεί φως που αλλάζει όταν η Α. αρχίζει να πετά, ανοίγοντας τα φτερά της. Το σκοτάδι πλημμυρίζει, το πέταγμα φωτίζεται πλέον μόνο από φως φακών που τα υπόλοιπα παιδιά ρίχνουν πάνω στην Α. και στον άγγελό της.


Τα παιδιά στην αναστοχαστική συζήτηση είπαν πως προσπάθησαν να βάλουν μαζί όλα αυτά που έχουν μάθει τόσο καιρό μέσα από τις συναντήσεις μας: 1. να προσθέτει ο ένας στην ιδέα του άλλου χωρίς να την ακυρώνει, 2. να βοηθάμε ώστε να προκύπτει κάτι παραστάσιμο, αποδίδοντας την ατμόσφαιρα, χωρίς να είναι περιγραφικό, 3. να μη φοβόμαστε να εμβαθύνουμε και να δημιουργούμε «σκηνικούς» παραλληλισμούς, όπως αυτός που πετάμε κυριολεκτικά και τελικά προσπαθούμε να πετάξουμε συμβολικά. Το κυριότερο σχόλιο ήταν, ότι τα παιδιά ένιωσαν ότι πέρασαν ωραία με αυτή τη συλλογική δημιουργία και δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποιός είχε προτείνει τι..


Αυτό που συμβαίνει στο Επίκεντρο με την ομάδα θεάτρου εφήβων είναι ένα παράλληλο σύμπαν, στο οποίο μοιραζόμαστε αντί να κρυβόμαστε, ανατροφοδοτούμε τους άλλους με τις ιδέες μας αντί να τους κρίνουμε, δημιουργούμε αντί να αντιγράφουμε, ερευνούμε και ανακαλύπτουμε αυτό που θέλουμε να είμαστε και πώς να το διεκδικούμε.



Σκηνή από το Μικρό Πρίγκιπα που συναντά την Αλεπού


«-Θα ήταν καλύτερα να έρχεσαι πάντα την ίδια ώρα. Αν έρχεσαι, ας πούμε, στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις θ' αρχίζω να 'μαι ευτυχισμένη. Όσο θα περνά η ώρα, τόσο θα νιώθω ευτυχισμένη. Στις τέσσερις πια, θα πηγαινοέρχομαι και θ' ανησυχώ. Θ'ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας! Αν όμως έρχεσαι όποτε να 'ναι, ποτε' δε θα ξέρω πότε ακριβώς να σου 'χω ανοίξει την καρδιά μου... Χρειάζεται τελετουργία.


-Τι θα πει "τελετουργία";


-Είναι κι αυτό κάτι που έχει ξεχαστεί. Είναι αυτό που κάνει τη μια μέρα να διαφέρει από την άλλη, τη μια ώρα από την άλλη. Οι κυνηγοί μου, ας πούμε, έχουν κάποια τελετουργία. Χορεύουν κάθε Πέμπτη με τα κορίτσια του χωριού. Έτσι η Πέμπτη είναι υπέροχη μέρα! Πάω και μια βόλτα ώς το αμπέλι. Αν όμως χόρευαν οι κυνηγοί όποτε να 'ναι, όλες οι μέρες θα 'ταν ίδιες, κι εγώ δε θα 'χα ανάπαυλα ούτε στιγμή.»







ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ “Θεατροπαιχνίδια” και “με τα φτερά του θεάτρου”


Δέσποινα Μιτσιάλη:

Στο εργαστήριο "Θεατροπαιχνίδια: Μεταμορφώσεις – δημιουργώντας δικούς μας κόσμους", συμμετείχαν 20 παιδιά ηλικίας 6-9 ετών. Στόχοι του εργαστηρίου ήταν η γνωριμία με τα συναισθήματα, η καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης και η ενδυνάμωση. Τα παιδιά δημιούργησαν με άχρηστα υλικά χώρους με διαφορετικές ποιότητες, τους οποίους συνέδεσαν με διαφορετικά συναισθήματα.


- « Ένας χώρος ασφάλειας θα είχε νερά να τρέχουν», είπε η Β. και έβαλε μπλε πανιά να κρέμονται από τα φωτιστικά δαπέδου.


- «Ένας χώρος ασφάλειας θα είχε ένα σπίτι», είπε ο Ν. και έβαλε ένα χαρτόκουτο και δυο κόκκινα μαξιλάρια για σπίτι.


- «Θα είχε μια αόρατη ασπίδα», είπε ο Α., και έβαλε μαξιλάρια το ένα πάνω στο άλλο σαν να δημιουργούσε τοίχο.


-«Θα είχε παγίδα για τους κλέφτες» , είπε η Ι., και έβαλε ένα χαρτόνι για παγίδα.


- «Θα είχε λουλούδια», είπε η Έλενα και σκόρπισε μαξιλάρια στο χώρο.


Αφού έστησαν και πειραματίστηκαν στους διαφορετικούς χώρους, τους συνέδεσαν με δικές τους εμπειρίες και σχολίασαν:


« Ένιωσα κίνδυνο όταν έβλεπα τα παιδιά να τρέχουν στις σκάλες του σχολείου» ,«Νιώθω ελευθερία όταν με χτυπά ένα δροσερό αεράκι» , «Ένιωσα άγχος πέρυσι που ήμουνα καινούρια στο σχολείο» , «Νιώθω ελευθερία όταν βγαίνω στο διάλειμμα του σχολείου και παίζω» , « Νιώθω κίνδυνο όταν με σφίγγει η φίλη μου» , «Νιώθω ελευθερία όταν στα αγγλικά δεν έχω να κάνω ασκήσεις», «Νιώθω ασφάλεια, όταν παίζω επιτραπέζια με τον μπαμπά στο σπίτι».


Τα παιδιά αφού πειραματίστηκαν με όλα τα συναισθήματα και τους χώρους , προσπάθησαν να δυναμώσουν τα συναισθήματα, που τα έκαναν να νιώθουν όμορφα με εν δυνάμει εμπειρίες. Παράλληλα προσπάθησαν να βρουν τρόπους να διαχειρίζονται τα συναισθήματα με τους αντίστοιχους χώρους, που τα έκαναν να νιώθουν άσχημα.











 


Παρακάτω παραθέτω κάποιες σκέψεις τους..


« Νιώθω άγχος όταν δεν προλαβαίνω να γράψω στο τετράδιο όσα έχει γράψει η κυρία στον πίνακα. Αυτό που θα μπορούσα να κάνω είναι να της ζητάω να μην τα σβήνει γρήγορα από τον πίνακα»


«Νιώθω κίνδυνο όταν η μαμά μου ζαλίζεται. Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να μην πανικοβάλλομαι και να λέω από μέσα μου ότι όλα θα πάνε καλά.»


«Όταν νιώθω κίνδυνο, σκέφτομαι ότι κάποιος θα με βοηθήσει και ζητάω βοήθεια»


«Μια φορά που έπεσα και ένιωσα κίνδυνο, έλεγα στον εαυτό μου ότι δε θα πονώ για πάντα, άρχισα να γελάω και έλεγα στον εαυτό μου ότι θα γίνω καλά».


«Όταν ήμουν καινούρια στο σχολείο και με βάραγαν, θα μπορούσα να το πω στη δασκάλα, να το πω στη μαμά και αν συνεχίζανε να με βαράνε, θα μπορούσα να τα βαρέσω και εγώ».



Εργαστήριο ενδυνάμωσης γυναικών “Ας μιλήσουμε για εμάς!”


Εμψύχωση: Βέρα Λάρδη


Στη σύγχρονη εποχή η γυναίκα καλείται να παίξει πολλούς ρόλους και να ανταπεξέλθει σε πολλές υποχρεώσεις συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ο χρόνος που διαθέτει για δική της φροντίδα συχνά είναι πολύ περιορισμένος και δεν θεωρείται προτεραιότητα.
Η ομάδα ενδυνάμωσης γυναικών δημιουργήθηκε με στόχο προσφέρει έναν ασφαλή χώρο υποστήριξης όπου οι γυναίκες ξεδιπλώνοντας τη δημιουργικότητά τους μπορούν να είναι ο εαυτός τους να δεχθούν στήριξη και φροντίδα αλλά και να μοιραστούν τις προσωπικές της τους επιτυχίες. Αξιοποιώντας το ψυχόδραμα οι γυναίκες εξερευνούν σχέσεις και συναισθήματα που τις δυσκολεύουν και αναγνωρίζουν μοτίβα συμπεριφορών που τις εμποδίζουν να προχωρήσουν. Καλλιεργούν δεξιότητες όπως η ενσυναίσθηση, η ενεργητική ακρόαση, η λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία και η σωματική έκφραση. Εξοικειώνονται με την προσωπική έκθεση και τον δημόσιο λόγο. Κυρίως όμως μαθαίνουν να αγαπούν και να φροντίζουν τον εαυτό τους.
Όπως οι ίδιες είπαν:
Σε αυτή την ομάδα μιλάμε για όσα μας έχουν καθηλώσει. Παίρνουμε δύναμη.
Ανακάλυψα τους ρόλους που παίρνω. Μου αρέσει που εκφράζω το συναίσθημά μου. Δυναμώνω βάζοντας μικρούς στόχους.
Σε όποια φάση και να βρίσκεται κανείς βοηθιέται μέσα από τη διαδικασία να πάρει απαντήσεις. Φεύγεις ανακουφισμένη. Είναι με πολλή αγάπη, εμπιστοσύνη. Χωρίς πίεση.  
Θέλω να δυναμώσω γιατί το έχω αποφασίσει. Κι όμως δεν είμαι μόνη μου. Πήρα πολλά βάρη στην ζωή και στη ομάδα τα μοιράζομαι.
Μπαίνοντας στην ομάδα γέμισα τη βαλίτσα μου χορό, διασκέδαση, γνώση, φιλία, αγάπη, αλληλεγγύη, σοφία.
Δεν ήξερα τι θα βρω;Βρήκα χαρά, τον εαυτό μου, τη δύναμή μου, αδυναμίες που θα ήθελα να μικρύνουν στο χρόνο.
Νιώθω κατά κάποιον τρόπο ηθοποιός. Ελπίζω χαριτωμένη στους ρόλου που παίζω.
Νιώθω σημαντική και μοναδική στην ομάδα. Ακούω με σεβασμό ότι έχουν να πουν. Έκλαψα, γέλασα και πέρασα καλά, αναθεώρησα και πιστεύω σε κάτι καλύτερο για όλους μας. “Σας αγαπώ και ευχαριστώ!”
Τις Παρασκευές δεν υπάρχει μοναξιά. Υπάρχει δέσιμο, φιλία, αγάπη , συμμετοχή.























εργαστήριο “με τα φτερά του θεάτρου”


Εμψύχωση: Ιωάννα Κυρίτση:


Στο εργαστήριο συμμετείχαν 6 παιδιά ηλικίας 10-12 ετών. Στόχοι του εργαστηρίου ήταν η συνάντηση με τις φοβίες μας, η αντιμετώπιση τους, η καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης και η ενδυνάμωση. Τα παιδιά μέσα στον τρίμηνο κύκλο δημιούργησαν τους φανταστικούς τους χαρακτήρες και πήραν συνεντεύξεις ο ένας από τον άλλο.


Τρία πράγματα που αγαπώ: “ τους φίλους, την οικογένεια, τα σουτζουκάκια”, “το ποδόσφαιρο, να κάνω κόλπα με το BMX, τα σκυλιά pitbull”, “το καρπούζι, το πεπόνι, την θάλασσα”, “το τέννις, τηνactionaid, το σχολείο”, “να διαβάζω βιβλία, να παίζω ποδόσφαιρο, να παίζω κρυφτό”, “το παγωτό, τον υπολογιστή, τις βόλτες”..


Ένα πράγμα που απεχθάνομαι: “να είμαι τιμωρία”, “τα ψέμματα”, “να χορεύω”


Οι ήρωές μας:“Ο ήρωας μου ονομάζεται Μάριο. Μένει στο διάστημα. Είναι ήρωας


Έχει οικογένεια και φίλους. Του αρέσει να σώζει γατάκια. Το αγαπημένο του χρώμα είναι το μπλε. Του αρέσει να τρώει παγωτό φράουλα. Ζει σε διαστημόπλοιο, είναι άνθρωπος και superήρωας, μικρός είχε καεί το πρόσωπο του, το ένα μάτι του είναι άσπρο, κατεβαίνει στη γη σαν superman και τρώει, έχει σώζει ένα γατάκι στη γειτονιά του”..


“Ο ήρωας μου ονομάζεται Εξντρόνα. Μένει στο δι.άστημα και κάνει πειράματα . Έχει οικογένεια με 100 παιδιά και 1.000.000 φίλους.Της αρέσει να μελετάει το μυαλό. Το αγαπημένο της χρώμα είναι το κίτρινο. Είναι 1450 ετών, ήταν ντροπαλή γι' αυτό δεν έκανε φίλους εξωγήινους, το όνομα του πατέρα της είναι Μιλομαθάρωψ”.


“Ο ήρωας μου ονομάζεται Σουπερμαν. Μένει σε μία σπηλιά, είναι σπάνια κρυψώνα.


Σώζει ανθρώπους, που χρειάζονται βοήθεια. Έχει οικογένεια και δεν έχει πολλούς φίλους γιατί όταν ήταν μικρός ήταν ντροπαλός.Το αγαπημένο του χρώμα είναι το καφέ. Παίζει μπάσκετ, βάζει εκατομμύρια καλάθια. Είναι 25 ετών, καλός και διάσημος”.


“Ο ήρωας μου ονομάζεται Έλενα. Μένει στα Σεπόλια. Είναι δικηγόρος. Έχει οικογένεια. Έχει φίλους την Ελεωνόρα και τον Στέφανο. Της αρέσει να παίζει με τα παιδιά της. Τα αγαπημένα της χρώματα είναι το ροζ, μωβ, κίτρινο. Της αρέσει να ζωγραφίζει. Η μαμά της ήταν ζωγράφος, είναι 24 ετών, δεν της αρέσει να τρώει χταπόδι και ψάρια.”


“Ο ήρωας μου ονομάζεται Superman. Μένει στην πόλη, σε πολυκατοικία. Είναι κυνηγός τεράτων, γιατί τον κυνηγάνε. Έχει σύζηγο και 5 παιδιά. Το αγαπημένο του χρώμα είναι το κόκκινο. Σώζει τα ζώα, είναι 10 ετών.”


“Ο ήρωας μου ονομάζεται Κόρα. Μένει στην χώρα των πάρτυ. Δε δουλεύει και δεν έχει οικογένεια. Έχει ένα φίλο τον κύριο Σταυρομάτη. Το αγαπημένο της χρώμα είναι το κόκκινο. Της αρέσει να κάνει πολλά πάρτυ. Είναι ο πιο χαρούμενος χαρακτήρας, δεν κουράζεται ποτέ, φτιάχνει σπάνιες τούρτες.”


Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή και ζωγράφους και φωτογράφους (έλληνες και ξένους). Μελέτησαν ζωγραφικούς πίνακες και φωτογραφικό υλικό ελλήνων φωτογράφων, δραματοποίησαν, μεταμορφώθηκαν στους ήρωες των έργων και έδωσαν τη δική τους εκδοχή στο νόημα των εικόνων. Συναντήθηκαν με της ιστορίες του "Δράκου"του Ε. Σβαρτς και του "Ιππότη με τη σκουριασμένη πανοπλία"του Φίσερ. Κατασκεύασαν τις δικές τους μάσκες των κατοίκων του χωριού που ζούσε ο δράκος και την πανοπλία που αρνιόταν να βγάλει ο πατέρας. Δραματοποίησαν τις ιστορίες, δημιούργησαν τον δικό τους σκηνικό χώρο, μίλησαν για τα πράγματα που τους δίνουν δύναμη και τα πράγματα που φοβούνται.


Τι φοβάμαι: “τον δράκο”, “το σκοτάδι” , “την κοροϊδία”


Τι μου δίνει δύναμη: “το φως”, “οι φίλοι μου”, “η φιλία”, “η αυτοπεποίθηση”, “το θάρρος μου”, “τα χέρια μου”






-----------------------------------------------------------------------------------------------------



2017 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ- ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ  


ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: “Θεατροπαιχνίδια” και “Με τα φτερά του Θεάτρου” στο Επίκεντρο.


Λίγο μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς ξεκίνησαν οι δραστηριότητες για παιδιά και εφήβους στον Πoλυχώρο Δράσης και Αλλαγής “Επίκεντρο” της Action Aid Hellas: Ενισχυτική διδασκαλία, ρομποτική, πληροφορική, μαθήματα αγγλικών, εικαστικά, ξυλουργική, τράπεζα αναμνήσεων και θεατρικό παιχνίδι.


Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση ξεκίνησε τα θεατροπαιδαγωγικά εργαστήρια «Ας μιλήσουμε για εμάς” (ενδυνάμωση γυναικών μέσω του ψυχοδράματος διάρκειας 5 μηνών), “Εσύ όπως και εγώ” (εργαστήριο για εφήβους διάρκειας 5 μηνών), τα “Θεατροπαιχνίδια” (διάρκειας 3 μηνών) και το εργαστήριο “Με τα φτερά του Θεάτρου” (διάρκειας 3 μηνών) για παιδιά 6-9 ετών και 10-12 ετών αντίστοιχα. Τα τελευταία δύο εργαστήρια αποσκοπούσαν στην δημιουργία ομάδων, στην συνεργασία και έκφραση των συμμετεχόντων σε ένα ευχάριστο κλίμα. Οι εμψυχώτριες Δέσποινα Μιτσιάλη και Ιωάννα Κυρίτση ανίχνευσαν τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες των συμμετεχόντων σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο και έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι μέσω ποικίλων θεατρικών εργαλείων. Τα εργαστήρια ολοκλήρωσαν τον πρώτο από τους τρεις για αυτήν την χρονιά κύκλο τους με επιτυχία τον Δεκέμβριο σε εορταστικό κλίμα με ανοιχτές παρουσιάσεις για τους γονείς των παιδιών.


Λίγα λόγια από τις εμψυχώτριες


Δέσποινα Μιτσιάλη:

«Στο θεατρικό εργαστήρι «Θεατροπαιχνίδια» συμμετείχαν παιδιά ηλικίας 6-9 ετών. Στόχος του εργαστηρίου ήταν τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τον εαυτό τους, το σώμα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους. Να μάθουν να λειτουργούν με ομαδικό πνεύμα, αναδεικνύοντας παράλληλα το μοναδικό κόσμο που κρύβει το καθένα μέσα του. Να καλλιεργηθούν ικανότητες όπως αυτή της φαντασίας, της εμπιστοσύνης και της συνεργασίας και παράλληλα της ελεύθερης έκφρασης. Όλοι αυτοί οι στόχοι πραγματώθηκαν μέσα από θεατροπαιδαγωγικά παιχνίδια και τεχνικές θεάτρου. Σε μια δεύτερη φάση και αφού η ομάδα είχε χτίσει ένα πλαίσιο ασφάλειας, εμπιστοσύνης, έκφρασης και συνεργασίας, στόχος ήταν να διερευνηθούν και πιο σύνθετες έννοιες όπως «η προσφορά», η «αλληλεγγύη», η «αγάπη» και ο «σεβασμός». Και πάλι το μέσο για την επίτευξη αυτού του στόχου ήταν το Παιχνίδι και οι τεχνικές Θεάτρου.»


Ιωάννα Κυρίτση:

«Το χρονικό διάστημα από τον μήνα Οκτώβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο είχα την ευκαιρία να δουλέψω σε μία ομάδα με αρκετές δυσκολίες σε επίπεδο δυναμικής. Όμως μέχρι και την τελευταία μέρα της συνάντησης μας είδα αυτήν την ίδια ομάδα να έχει ξεπεράσει τα εμπόδια και να έχει ανέβει ένα σκαλί πιο πάνω. Σε επίπεδο έκφρασης, αυτοπεποίθησης και αλληλοεκτίμησης, σε επίπεδο συνεργασίας και αναγνώρισης των αδυναμιών τους, με υπόσχεση ότι με τη νέα χρόνια θα έχουν περισσότερη πίστη στην ομάδα. Έχω βαθιά την πεποίθηση ότι ο σπόρος μπήκε και έχει αρχίσει να ριζώνει για τα καλά. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι η συνεργασία μας με τους ανθρώπους της ΕΠΙΚΕΝΤΡΟΥ, πέρασε από φάσεις αναγνώρισης και ζύμωσης και τώρα βρισκόμαστε σε ένα πολύ καλό επίπεδο εμπιστοσύνης και δημιουργικότητας»

.


---------------------------------------------------------------------------------------------------



2017 ΙΟΥΝΙΟΣ-ΙΟΥΛΙΟΣ 
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: "Θεατροπαιγνίδια" και "με τα φτερά του έρωτα" 


στη 1η Καλοκαιρινή Κατασκήνωση ("summer camp") 

Από 21/6 – 30/7/2017, στον πολυχώρο δράσης και αλλαγής Επίκεντρο της Actionaid πραγματοποιήθηκε το πρώτο summer camp που εγκαινίασε τις παιδικές δραστηριότητες του χώρου.


Το

Πανελλήνιο Δίκτυο για το θέατρο στην Εκπαίδευση

συμμετείχε ενεργά σε αυτό το πρώτο εγχείρημα του χώρου! Καθημερινά 25 παιδιά ηλικίας 6-12 ετών περνούσαν τα πρωινά τους στο Επίκεντρο: έτρωγαν το πρωινό τους, μελετούσαν διάφορες θεματικές με τις εμψυχώτριες των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Actionaid, άκουγαν ιστορίες, εκφράζονταν δημιουργικά μέσω της ζωγραφικής, κατασκευών και των παραστατικών τεχνών. Στόχος όλων των εμψυχωτών και των δράσεων ήταν η δημιουργική απασχόληση των παιδιών και η αποφόρτισή τους από μια γεμάτη σχολική χρονιά.


Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το θέατρο στην Εκπαίδευση συμμετείχε με δύο διαφορετικά θεατρικά εργαστήρια: Α)

το «Θεατροπαιχνίδια

» για παιδιά 6-7 ετών με εμψυχώτρια την θεατροπαιδαγωγό

Μαριλία Μερσινιάδη

και Β) το

«με τα φτερά του θεάτρου»

για παιδιά ηλικίας 8-12 ετών με εμψυχώτρια την θεατροπαιδαγωγό

Δέσποινα Μητσιάλη


 


 

“ Στην πρώτη περίοδο του

summercamp

(τρεις πρώτες εβδομάδες) στα «θεατροπαιχνίδια» ταξιδέψαμε στους πλανήτες Άρη, Δία, Αφροδίτη, Ποσειδώνα, Κρόνο, Ουρανό, Ερμή και Ήλιο. Γνωρίσαμε τους κατοίκους του κάθε πλανήτη και παίξαμε παιχνίδια μαζί τους. Στη δεύτερη περίοδο ταξιδέψαμε στον πλανήτη Β612 του Μικρού Πρίγκιπα και στους πλανήτες που επισκέφθηκε: στον πλανήτη 325 του Βασιλιά, στον 326 του Ματαιόδοξου, στον 327 του Μπεκρή, στον 328 του Επιχειρηματία, στον 329 του Φανοκόρου και στον 330 του Γεωγράφου. Την τελευταία μέρα παίξαμε μαζί με τα παιδιά της ομάδας «Με τα φτερά του Θεάτρου» και διασκεδάσαμε όλοι μαζί.»

 

Μαριλία Μερσινιάδη 

 “ Στο summer camp ανέλαβα την ομάδα "Με τα φτερά του Θεάτρου", παιδιά ηλικίας 8-12 ετών. Στόχοι των συναντήσεων μας ήταν να γνωριστούμε, να καλλιεργήσουμε την σωματική και λεκτική μας έκφραση καθώς και τη δημιουργικότητα και φαντασία μας, να μάθουμε να συνεργαζόμαστε και να λειτουργούμε ως ομάδα. Αυτοί οι στόχοι προσεγγίστηκαν κατά κύριο λόγο μέσα από τη διαδικασία θεατρικών παιχνιδιών. Εκτός όμως από αυτούς τους στόχους, κάναμε και μια αρχή στην διερεύνηση θεμάτων διαφορετικότητας. Για τη διερεύνηση αυτή, χρησιμοποιήσαμε τεχνικές του Εκπαιδευτικού Δράματος και αξιοποιήσαμε διάφορα ερεθίσματα με αυτό το θέμα (το παραμύθι "Το Αυγό" της Βακιρτζή Εύας, το κίνημα "Free Hugs" και μια ελβετική διαφήμιση με τίτλο "Get closer"). Μαζί με τα παιδιά συνδιαμορφώσαμε τις συναντήσεις μας, δίνοντας χώρο και χρόνο σε παιχνίδια και σχεδιασμούς που επιθυμούσαμε όλοι.» Δέσποινα Μητσιάλη