Περιφερειακή Συνδιάσκεψη Δωδεκανήσου 2007

Θέατρο στην Εκπαίδευση: Γνωρίζοντας τον εαυτό μας και τους άλλους

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
σε συνεργασία με τη ΚΕ.Σ.Υ.Υ-Ν.Ε.Λ.Ε. Δωδεκανήσου
και το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Προσχολικής Αγωγής Δωδεκανήσου


 

Εργαστήρια - Εισηγήσεις

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ

Σάββατο 5/5/2007
09.30  13.00

Σάββατο 5/5/2007
14.30 – 18.00

Κυριακή 6/5/2007
09.30  13.30

Αν. Αμανίτου

Σμ. Γρηγοριάδου
Α. Μπινιάρης-Παντελέων

Δ. Βασιλείου

Γ. Οικονόμου

Δ. Βασιλείου

Κ. Τσαρούχη

Σ. Καρδούλια

Α. Τσίχλη

Σμ. Γρηγοριάδου
Α. Μπινιάρης-Παντελέων

Σ. Μελισσουργού

Γ. Μπινιάρης

Γ. Μπινιάρης

Α. Τσίχλη

Κ. Τσαρούχη

Σ. Καρδούλια

 


 

"Ανιχνεύοντας λογοτεχνικούς ήρωες"

"Ανιχνεύοντας λογοτεχνικούς ήρωες"

Χιλιομόδι, 22-27/8/2024, Κύριο Εργαστήριο Κατασκήνωσης 2024, Σοφία Καραγιάννη

Ημ/νίες Εκδήλωσης: 22/8/2024 7:30 μμ Export event


ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ  2024
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΚΥΡΙΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 23-26/8/2024

"Ανιχνεύοντας λογοτεχνικούς ήρωες

Σοφία Καραγιάννη


(ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ 2024 ΕΔΩ)

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ

Αυτό το εργαστήριο έχει ως άξονα  την ανίχνευση των θεατρικών στοιχείων που κρύβουν οι ήρωες της λογοτεχνίας, καθώς και τη διαδρομή εκείνη που θα τους μετατρέψει σε «σκηνικούς» ήρωες. Πρόκειται για έναν μετασχηματισμό, όπου από την ανάγνωση περνάμε στη δημιουργία οικείων και αληθινών προσώπων και από τη φαντασία σε μια βιωμένη πραγματικότητα. 
Το σωματικό και λεκτικό training θα αποτελέσει τη βασική μέθοδο εργασίας,  παράλληλα με τη χρήση άλλων τεχνικών, όπως αυτή του κατευθυνόμενου αυτοσχεδιασμού, της κυκλικής αφήγησης, της διαχείρισης του λόγου, της μεταφοράς της ιστορίας στο χρονικό παρόν, δράσεις και αλληλεπιδράσεις, εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις, συλλογικός και ατομικός ρυθμός, ανάλυση χαρακτήρα μέσω της κινητικής λεπτομέρειας κ.ά.. Οι παραπάνω τεχνικές θα αξιοποιηθούν ως εργαλεία που θα μας απελευθερώσουν από το προκαθορισμένο κείμενο και θα μας οδηγήσουν σε μια δεύτερη γραφή, αυτή δηλαδή που «γράφει» ζωντανά το σώμα  και η φωνή.
Συγκεκριμένα, με όχημα την πραγματικότητα που προβάλλεται στα λογοτεχνικά κείμενα (πεζά και ποιητικά), ως συγγραφική συνθήκη, οι συμμετέχοντες θα κληθούν να επέμβουν, να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις και  να  ανακαλύψουν πώς με την αμοιβαία διαχείριση της δραματουργίας και της υποκριτικής ξαναγράφεται η ιστορία, όχι για να διαβαστεί αλλά για να παιχτεί. Έτσι, οι σελίδες του αγαπημένου μας βιβλίου θα γίνουν μια θεατρική σκηνή κι εμείς οι ολοζώντανοι χαρακτήρες της.

Η Σοφία Καραγιάννη γεννήθηκε στη Βέροια και ζει στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής Σχολής Βεάκη και του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Από το 1998 εργάστηκε ως ηθοποιός στο Θέατρο Τέχνης, το ΚΘΒΕ , το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Μέγαρο Μουσικής, το Θέατρο της Άνοιξης, το Νέο Ελληνικό Θέατρο, το Θέατρο Εμπρός, το Θέατρο Βασιλάκου, το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας, Ιωαννίνων κ.ά. σε έργα κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου.
Το 2011 ίδρυσε την εταιρεία θεάτρου GAFF. Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: «Μην παίζεις με τα χώματα» της Σ. Βλαχογιάννη, «Κραχ», «Ψυχολογία Συριανού Συζύγου» του Ε. Ροΐδη, «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μ. Τσίτα, «Διγενής Ακρίτης, στα όρια», «Ο Παίκτης» του Φ. Ντοστογιέφσκι, «Η Πανούκλα» του Α. Καμύ, «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου. Επίσης, έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις «Το μικρό Πόνι» του Π. Μπεθέρα  στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και  «Οφσάιντ» του Σ. Μπελμπέλ για το Θεσσαλικό Θέατρο κ.ά. 
Για την παράσταση «Η Πανούκλα» του Α. Καμύ πήρε το Βραβείο Διεθνούς Θεατρικού Ρεπερτορίου 2021, από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, ενώ για την ίδια παράσταση απέσπασε στα 11 α  βραβεία κοινού Θεσσαλονίκης το 1 ο βραβείο καλύτερης παράστασης και καλύτερης σκηνοθεσίας. Με την τελευταία της σκηνοθεσία «… καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» του Χ. Μίσσιου, πήρε από την  Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών, το Βραβείο Δραματουργίας 2022-2023. Επίσης, για την ίδια παράσταση, τιμήθηκε στα βραβεία κοινού all4fun με το τρίτο βραβείο καλύτερης παράστασης και το δεύτερο βραβείο σκηνοθεσίας.
Παράλληλα με τη σκηνοθεσία, ασχολείται με τη θεατρική αγωγή και τον σχεδιασμό θεατρικών εργαστηρίων για εφήβους και εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Έχει διδάξει στο 3 Ο Σχολείο Σκηνοθεσίας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βέροιας.

Οργάνωση: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση
Πληρ. info@theatroedu.gr / 2106541600


ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΝ


Μαρία Καμπουροπούλου, Λέκτορας του Παιδαγωγικού Tμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Αιγαίου

Ευαγγελία Μουλά, φιλόλογος, διδάκτωρ Παιδικής Λογοτεχνίας

«Διάλογοι τέχνης»

Ο στόχος «της γνωριμίας με τον εαυτό μας και με τους άλλους» προσεγγίζεται σε αυτήν την εργασία διαθεματικά-διακειμενικά. Με αφορμή έναν εικαστικό πίνακα του Δημήτρη Μυταρά (Καθρέφτης 1987, λάδι σε μουσαμά 100Χ150, στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου-Νεστορίδειο Μέλαθρο), η ζωγραφική συνδιαλέγεται με το μύθο, το παραμύθι και τη σύγχρονη μυθοπλασία και τελικά εκβάλλει σε εικαστικά παράγωγα και ποικίλες δραματικές εκφράσεις.

Ως κεντρικό θέμα της εργασίας είναι το πρόσωπο που κοιτάζεται μέσα στον καθρέφτη. Ο καθρέφτης με το συμβολικό του φορτίο, προσφέρεται για πολλαπλές ερμηνείες. Το είδωλο που σχηματίζεται μπορεί να είναι μια αντικειμενική αναπαράσταση, μια πλασματική εξιδανίκευση, η κοινωνική εικόνα μας μέσα από τη ματιά των άλλων, ή ακόμα και η προβολή μιας εσωτερικής μας επιθυμίας ή συναισθηματικής μας κατάστασης. Η ζωή μοιάζει περισσότερο με ένα θρυμματισμένο καθρέφτη, τα θραύσματα του οποίου διαθλούν και πολλαπλασιάζουν τις ολοένα διαφορετικές εικόνες του εαυτού και του κόσμου μας. Το κοίταγμα στον καθρέφτη, με έναυσμα τον πίνακα του Μυταρά, επιτρέπει τον ελεύθερο συνειρμό,  στα όρια μεταξύ ρεαλισμού και υπερρεαλισμού και αποτελεί τον ενοποιητικό άξονα, πάνω στον οποίο θα κινηθεί η εκπαιδευτική μας πρόταση.

Μέσα από ένα  ειδικά σχεδιασμένο  βιωματικό project, όπου μπορούν να συνεργαστούν το  Μουσείο, μια ομάδα παιδιών, (φοιτητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου και παιδιά του δημοτικού σχολείου) και εμψυχωτές (εκπαιδευτικός, καλλιτέχνης και λογοτέχνης), τα παιδιά καλούνται να προσεγγίσουν τον εαυτό τους και τους άλλους, αφού όμως πρώτα:

  • εξοικειωθούν με τα έργα τέχνης (πίνακες, μύθοι, παραμύθια, λογοτεχνία) και υιοθετήσουν θετική στάση, αναπτύσσοντας προσωπικό αισθητικό κριτήριο
  • αντιληφθούν  ότι η τέχνη πραγματώνεται μέσα από το διάλογο που ανοίγει με τον εκάστοτε αποδέκτη και ότι δεν υπάρχουν μονοσήμαντες ερμηνείες
  • αποκωδικοποιήσουν τα έργα ώστε να μυηθούν στους συμβολισμούς τους, να μπορούν να τα επανερμηνεύουν αλλά και να υιοθετούν νέες αξίες και στάσεις τόσο για τον εαυτό τους όσο και για τους άλλους.

Μαρία Κλαδάκη, εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και Διδάσκουσα (Π.Δ.407/80) στο Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

«Το θεατρικό παιχνίδι και η συμβολή του στην ανάπτυξη του παιδιού»

Η παρούσα εργασία εστιάζεται στη μελέτη των παραμέτρων του θεατρικού παιχνιδιού που συμβάλλουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Ειδικότερα, σκοπός της εργασίας ήταν, από τη μια, να καταδειχθούν τα στάδια δομικής συγκρότησης του θεατρικού παιχνιδιού που προτείνονται στην ελληνική και τη διεθνή βιβλιογραφία και να σημειωθούν τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης μεταξύ τους και από την άλλη, να καταδειχθούν οι δυνατότητες εφαρμογής του θεατρικού παιχνιδιού στη σχολική τάξη. Για την ανάλυση του υλικού της μελέτης ακολουθήθηκε η βιβλιογραφική έρευνα. Έγινε αξιολογικός σχολιασμός των δημοσιευμένων σχεδίων ανάπτυξης θεατρικού παιχνιδιού και βάσει αυτών δομήθηκε μια πρόταση οργάνωσης του θεατρικού παιχνιδιού η οποία, ακολούθως, προτείνεται στην εκπαιδευτική πράξη όπου το θεατρικό παιχνίδι δύναται να διδαχθεί ως μάθημα στα πλαίσια του προγράμματος σπουδών για τη θεατρική αγωγή ή να χρησιμοποιηθεί ως διδακτικό εργαλείο για την διδασκαλία άλλων γνωστικών αντικειμένων.


Άννα Τσίχλη-Μπουασσοννά, σκηνοθέτις, θεατρολόγος

«Το Χαρούμενο Λιβάδι και άλλα όμορφα τοπία»

Η δραματοποίηση του παραμυθιού "Το Χαρούμενο Λιβάδι" από τα μέλη της θεατρικής ομάδας του Ανοικτού Θεραπευτικού Προγράμματος ΔΙΑΒΑΣΗ ως εργαλείο εξοικείωσης πρώην χρηστών με την θεατρική πρακτική και ο διττός εκπαιδευτικός χαρακτήρας της προετοιμασίας μιας παιδικής παράστασης με συντελεστές τους ίδιους τους πρώην χρήστες, αποτελεί το αντικείμενο της εισήγησης. Αναλύεται η πορεία και η εξέλιξη των προβών-συναντήσεων και οι τρόποι προσέγγισης του παραμυθιού ως κειμένου της  παράστασης και ως αφετηρίας για αυτοσχεδιασμούς, συνεργασία και αυτοπραγμάτωση των μελών της θεατρικής ομάδας στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος της ΔΙΑΒΑΣΗΣ.