Εισαγωγή
Η δράση «Διάλογοι σε καραντίνα: ονόματα, ιστορίες, στίχοι – ΜΑΖΙ» αποτέλεσε μια πρωτοβουλία συνάντησης και δημιουργικής συνεργασίας ανάμεσα σε εφήβους και έφηβες προσφυγικού και τοπικού πληθυσμού κατά την περίοδο της πανδημίας COVID-19. Η δράση υλοποιήθηκε από τον Δεκέμβριο του 2020 έως τον Μάιο του 2021 και έφερε σε επαφή μαθητές και μαθήτριες που βίωναν συνθήκες κοινωνικής απομόνωσης και προσωρινού εγκλεισμού λόγω της καραντίνας. Οι έφηβοι και οι έφηβες προσφυγικού πληθυσμού διέμεναν σε δομές φιλοξενίας σε διάφορες περιοχές της χώρας, ενώ όλοι οι συμμετέχοντες φοιτούσαν σε σχολεία που συνεργάζονταν με το πρόγραμμα «Κι αν ήσουν εσύ;».
Κεντρικός στόχος της δράσης ήταν η ενδυνάμωση της γραπτής έκφρασης των νέων μέσα σε ένα πλαίσιο διαπολιτισμικής επικοινωνίας, συνεργατικής μάθησης και καλλιτεχνικής συνδημιουργίας, και να διερευνηθεί πώς οι ιστορίες των άλλων ανασύρουν δικές μας μνήμες δημιουργώντας μια συλλογική αφήγηση οποία δίνει ερεθίσματα για να γραφτούν προσωπικά αλλά και συνεργατικά κείμενα . Η πρωτοβουλία βασίστηκε τόσο στην εμπειρία της προηγούμενης δράσης «Μονόλογοι σε καραντίνα» όσο και στο εργαστήριο δημιουργικής γραφής «Το όνομά μου είναι… δικό μου», [ Το εργαστήριο «το όνομά μου είναι …δικό μου» σχεδιάστηκε το 2019 από τη Τζένη Καραβίτου για δια ζώσης εφαρμογή στο πλαίσιο της επιμόρφωσης εκπαιδευτικών του προγράμματος «κι αν ήσουν εσύ;» και διασκευάστηκε για διαδικτυακή εφαρμογή από την Ειρήνη Μαρνά και την Αντιγόνη Τσαρμποπούλου. Περισσότερα στην ιστοσελίδα https://tinyurl.com/3sm5z83r ή ] το οποίο είχε σχεδιαστεί με αφετηρία ποίημα του Μαχμούντ Νταρουίς.
Στο πλαίσιο της δράσης οργανώθηκαν κύκλοι εργαστηρίων δημιουργικής γραφής, όπου έφηβοι και έφηβες προσφυγικού και τοπικού πληθυσμού εργάστηκαν σε ζεύγη ή μικρές ομάδες. Αφετηρία της δημιουργικής διαδικασίας αποτέλεσε το προσωπικό τους όνομα, μέσα από το οποίο οι συμμετέχοντες ενθαρρύνθηκαν να διερευνήσουν ζητήματα ταυτότητας, μνήμης, προσωπικής ιστορίας και σχέσης με τους άλλους, οδηγούμενοι στη συγγραφή μικρών συνεργατικών κειμένων, πεζών ή ποιημάτων.
Στα προλεγόμενα της σχετικής έκδοσης, η Τζένη Καραβίτου σημειώνει χαρακτηριστικά:
«.. το όνομά μας εμπεριέχει όλα όσα φέρουμε, όλα όσα είμαστε και ακόμα πιο πολλά. Την ιστορία και τις ιστορίες του τόπου και της κοινωνίας στην οποία ήρθαμε κάποτε, τα όνειρα, τις πεποιθήσεις και τις προσδοκίες αυτών που μας το έδωσαν. Και είτε δεχθούμε και αγαπήσουμε το όνομα που άλλοι διάλεξαν για μας είτε επιλέξουμε κάποιο άλλο, το όνομά μας είναι πάντα μια επιβεβαίωση της μοναδικότητάς μας, αυτό που μας διακρίνει από τους άλλους και ταυτόχρονα μας συνδέει μαζί τους. Υπερβαίνει την όποια κατηγοριοποίησή μας και δηλώνει πως δεν είμαστε απλώς «η μαθήτρια», «η καθηγήτρια», «ο πρόσφυγας», αλλά πρόσωπα μοναδικά και ανεπανάληπτα, με παρελθόν, παρόν και μέλλον. Με αυτό υπογράφουμε τη δράση μας, συνδεόμαστε με τους άλλους, με αυτό θέλουμε να μας απευθύνονται όσο υπάρχουμε και να μας θυμούνται όταν πια δεν θα υπάρχουμε. Είναι το κληροδότημα και η κληρονομιά μας. Είναι δικό μας.»
Τα εργαστήρια υλοποιήθηκαν σε κύκλους έξι δίωρων διαδικτυακών συναντήσεων, εκτός σχολικού ωραρίου. Σε κάθε κύκλο συμμετείχαν έως δεκαέξι έφηβοι και έφηβες, τόσο από τον προσφυγικό όσο και από τον τοπικό πληθυσμό. Την εμψύχωση των εργαστηρίων ανέλαβαν εκπαιδευμένοι θεατροπαιδαγωγοί του προγράμματος «Κι αν ήσουν εσύ;», με την υποστήριξη διερμηνέων και εκπαιδευτικών που λειτουργούσαν ως σύνδεσμοι της δράσης. Μέσα από παιχνίδια γνωριμίας, δραστηριότητες εκπαιδευτικού δράματος, αφήγηση προσωπικών ιστοριών και ανταλλαγή πολιτισμικών αναφορών, οι έφηβοι και ο έφηβες δημιούργησαν σχέσεις εμπιστοσύνης και ανακάλυψαν κοινά νήματα ανάμεσα στις διαφορετικές εμπειρίες και αφηγήσεις τους. Η διαδικασία αυτή οδήγησε στη συγγραφή ποιημάτων και πεζών κειμένων, αναδεικνύοντας τη δημιουργική δυναμική της συνεργασίας και της διαπολιτισμικής συνάντησης.