3ο Διήμερο Επιστημονικό - Επιμορφωτικό Σεμινάριο
«Το θέατρο στην εκπαίδευση:
διευρύνοντας τη μάθηση και τη δημιουργική έκφραση»
Βούλα, 18-19 Νοεμβρίου 2005
Οργάνωση:
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Ανατ. Αττικής, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση,
1ο Γυμνάσιο Βούλας
ΣΑΒΒΑΤΟ 19/11/2005 10.30 – 13.30
Τίτλος Εργαστηρίου «Εργαστήριο Δραματουργίας»
Ιουλία Μπαλάσκα, Κέντρο ΓΕΝΑΘΛΟΝ
Το Κέντρο «Γέναθλον» έχει επεξεργαστεί και εφαρμόζει, από το 1995, Μέθοδο Δραματουργίας, με βάση τις αρχές του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, στο πλαίσιο της Συστημικής Θεωρίας και της Καταξιωτικής Προσέγγισης. Στο Εργαστήριο που πραγματοποιούμε με αυτή τη μέθοδο, τα μέλη της ομάδας γράφουν το δικό τους θεατρικό έργο, το οποίο παίζουν οι ίδιοι σε θεατρική παράσταση ανοιχτή σε κοινό. Έτσι, το Εργαστήριο Δραματουργίας λειτουργεί ως μικρογραφία του μεγάλου θεάτρου, της κοινωνίας: καθένας μόνος του και ταυτόχρονα σε αλληλεπίδραση με τους άλλους, δημιουργεί ένα συλλογικό έργο, στο οποίο συμμετέχει στον βαθμό που επιθυμεί και για το οποίο έχει την προσωπική του ευθύνη. Στην αρχή, τα μέλη της ομάδας, με τις οδηγίες της συντονίστριας, παίζουν ένα θεατρικό αυτοσχεδιασμό. Καθένας παίρνει έναν ρόλο, απλό, καθημερινό και τον ζωντανεύει όπως ο ίδιος θέλει, χωρίς καμία παρέμβαση, καμία κριτική. Η προστασία του ρόλου διασφαλίζει την ελευθερία έκφρασης. Μετά καθένας γράφει ό,τι ένιωσε κι ό,τι είδε στον αυτοσχεδιασμό, ή ό,τι του θύμισε, ό,τι σκέφτεται για τον ρόλο του και για τον ρόλο των άλλων. Τα κείμενα, μία πρόταση ή μία σελίδα, διαβάζονται και η συζήτηση αρχίζει. Λέξεις, συναισθήματα, ερωτήσεις γεννούν τον επόμενο αυτοσχεδιασμό και η ομάδα κάνει το επόμενο βήμα προς το χτίσιμο ενός συλλογικού έργου. Στη συνέχεια, έρχονται οι πρόβες και η παράσταση, το μοίρασμα, η έκθεση. Και η ανάληψη της ευθύνης για μια προσωπική θέση. Με το κλείσιμο του Εργαστηρίου, η πορεία ανακάλυψης ενός προσωπικού νοήματος της ζωής έχει αρχίσει. Ο εαυτός γίνεται πια γνώριμος, πολύτιμος, άξιος προστασίας και σεβασμού. Κι ο άλλος γίνεται απαραίτητος σύντροφος, γιατί και η ζωή είναι ένα μεγάλο θέατρο, όπου ο ρόλος του καθενός επηρεάζει τον ρόλο των άλλων, αλλά και το συλλογικό αποτέλεσμα. «Ο κόσμος ολόκληρος είναι ένα θέατρο κι εγώ έχω μια θέση στη σκηνή που μου ανήκει». Απαιτείται η άνετη ένδυση.
Η Ιουλία Μπαλάσκα έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες, με μεταπτυχιακό στην Κοινωνική Ψυχολογία (D.E.A.) και εξειδίκευση στη Συστημική Θεραπεία και Συμβουλευτική. Είναι ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Δ.Σ. του Κέντρου Γέναθλον, από το 1995, στο πλαίσιο του οποίου ανέπτυξε και εφαρμόζει τη Μέθοδο Δραματουργίας με ομάδες παιδιών, εφήβων και ενηλίκων. Σχεδιάζει και πραγματοποιεί, μαζί με τον Παύλο Χραμπάνη, προγράμματα Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης για μαθητές/τριες δημοτικού και γυμνασίου, καθώς και προγράμματα για την κινητοποίηση των νέων ώστε να αναπτύξουν συνείδηση ενεργού πολίτη. Εργάζεται ιδιωτικά ως ΣυστημικήΟικογενειακή Θεραπεύτρια και Σύμβουλος γονέων. Από το 1988 έως το 1995, εργάστηκε ως Κοινωνική Ερευνήτρια, Εκπαιδεύτρια σε δημόσιους φορείς, επιστημονική συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Διευθύντρια του Κέντρου Ερευνών για τις Γυναίκες της Μεσογείου. Έχει γράψει δύο βιβλία: «Το φυλαχτό», Χ. Κατάκη – Ι. Μπαλάσκα – Β. Ρεζίτη, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Σειρά: Ανθρώπινα Συστήματα, Αθήνα 2003 «Η θάλασσα είναι ζωή… η ζωή είναι θάλασσα», Π. Χραμπάνης – Ι. Μπαλάσκα, ΕΚΘΕ - ΓΕΝΑΘΛΟΝ, Αθήνα 1998: Βιβλίο με θέμα τη θάλασσα, τους κινδύνους που την απειλούν και τρόπους προστασίας της, για παιδιά 11-14 ετών. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά και έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σε εθνικά και διεθνή Συνέδρια και Ημερίδες.