349 λεπτά ακόμα…

Πάτρα, 24/11/2013, Εργαστήρια για εκπαιδευτικούς, Καλλιόπη Βούλγαρη, Γιώργος Μπεκιάρης, Αμαλία Παναγιωτοπούλου, Μαρία Στειακάκη

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου στην Εκπαίδευση 2013 - Πάτρα

ΠΑΤΡΑ, 24 Νοεμβρίου 2013, 10:00- 20:00

ΗΜΕΡΙΔΑ-ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ
"ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΛΕΩ ΟΧΙ!: Σχολικός εκφοβισμός, μορφές βίας"
Στα Αρσάκεια Σχολεία Πατρών, Αγ.Παρασκευής, Πλατάνι, Ρίο Αχαΐας

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 2: «349 λεπτά ακόμα…»
Θεατροπαιδαγωγική Ομάδα ΠΑιΘέΑ, Καλλιόπη Βούλγαρη, Γιώργος Μπεκιάρης, Αμαλία Παναγιωτοπούλου, Μαρία Στειακάκη
Σύντομη περιγραφή: Η σχολική βία εμφανίζεται κυρίως με τη μορφή του σχολικού εκφοβισμού (bullying). Παρά τα ερευνητικά δεδομένα από το χώρο της ψυχολογίας, τη χρήση συμβουλευτικών στρατηγικών και την πληρέστερη ενημέρωση των εκπαιδευτικών προς την κατεύθυνση της κατανόησης και της άμβλυνσης του προβλήματος, αυτό συνεχίζει να υφίσταται και να λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Στο συγκεκριμένο εργαστήριο η Θεατροπαιδαγωγική Ομάδα ΠΑιΘέΑ έχει δημιουργήσει το πρόγραμμα με τίτλο «349 λεπτά ακόμα…» το οποίο αποτελεί μορφή Εμπλουτισμένου Θεάτρου Φόρουμ, καθώς πριν από την παράσταση αξιοποιούνται τεχνικές του εκπαιδευτικού δράματος (ανίχνευση σκέψης, ανακριτική καρέκλα, διάδρομος συνείδησης, κ.ά.) προκειμένου να προετοιμαστούν οι συμμετέχοντες σε σχέση με το θέμα και να γίνει μια πρώτη διερεύνησή του. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα, που σχεδιάστηκε και υλοποιείται για μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων του Δημοτικού και του Γυμνασίου και για τους  εκπαιδευτικούς, παρουσιάζεται το αδιέξοδο ενός μαθητή που έχει θυματοποιηθεί από ομάδα συμμαθητών του και δίνεται έμφαση στα διάφορα επίπεδα των σχέσεων του θύματος με τους υπόλοιπους μαθητές (θύτες, παρατηρητές), με τον εκπαιδευτικό του τμήματος  και την οικογένεια. Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα έχουν την ευκαιρία, μέσω των τεχνικών του Θεάτρου Φόρουμ, να αντικαταστήσουν τον Καταπιεζόμενο μαθητή (θύμα) και να δοκιμάσουν έμπρακτα στρατηγικές διαχείρισης της κατάστασης. Το πρόγραμμα στοχεύει, μέσω του ενεργητικού και βιωματικού χαρακτήρα του, να ενισχύσει την ικανότητα για ενσυναίσθηση της κατάστασης, κυρίως, του θύματος από τους υπόλοιπους μαθητές και να προτείνει σε αυτό εναλλακτικούς τρόπους χειρισμού διαφυγής από το αδιέξοδο.